Woensdag 26 september 2018 bij Thuisbij

Ik ben heelhuids heen en terug gebracht. Dat is al prima in orde geweest. Eerst opgehaald uit Geesterheem en na de verrukuluke warme maaltijd weer teruggebracht uit Thuisbij vandaan naar Geesterheem. Allereerst mag deze keer een pluim op de koksmuts van Helena gezet worden want jongens wat was die maaltijd van jonge velders met Ikea-gehakt ballen zalig, of nog een keer omdat het zo lekker was ‘verrukkuluk’.

Dat is in deze kolommen zo makkelijk. Je kunt het typen zo makkelijk als je het wilt, het is altijd goed. Ik moet bij Helena nog een keer vragen hoe het foutloos moet, maar zo lang ik dat nog niet gevraagd heb, mag dat getypt worden zoals het uit mijn pen komt, maakt niet uit hoe.

Vanmiddag zitten de mannen in Oostenrijk (Innsbruck) op hun fietsen en proberen ze zo’n dikke 50 km in hun eentje onder hun bandjes door te jagen. Gisteren hadden de dames goud, zilver en brons, maar dat zie ik de mannen vanmiddag niet nadoen. Die mogen blij zijn als ze één medaille halen. Daar ga ik straks naar kijken. Hup Tom Dumoulin.

Dat was het dan, onze Tom is met pijn en moeite tweede geworden, achter de Australiër Denis. Het was vandaag arme Tom en rijke Denis. Nee, dan onze meiden, die scoorden toch nog goud. Inpikken wat je pikken kan. Ik kon er net nog naar kijken. Het was nog helemaal de vraag of we nog een medaille bij het fietsen halen. Zaterdag of zondag misschien op de wedstrijden. Ik gok op de dames. Verder hebben we er niets te zoeken.