Vrijdag 14 december 2018 bij Thuisbij

Zoals gewoonlijk op vrijdag trokken we om ongeveer half vijf naar de familie Tabak in Beverwijk. Met dit verschil dat we daar deze keer Maaike en hun kinderen Frida en Max tegen kwamen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het daarop aan had laten komen. Wat een prachtige baby is die Max. En wat een lieve (niet huil) baby was dat jochie. Hij heeft van harte alles laten gebeuren. Van de ene schoot naar de andere. En geen kraai te horen, of het moest van plezier zijn. Vader Sebastian kwam pas een stuk later in de avond. Als ik het allemaal goed begrepen had kwam hij met de bus uit Duitsland (Essen?). Hij (Sebastian) mocht zijn zoon de laatste fles geven. Gelukkig gaat het met Max beter. Hij groeit behoorlijk hoorden we van de trotse moeder, toen we binnenkwamen. Goed nieuws.

In de ochtend was ik bij Thuisbij. Daar was tot mijn vreugde Marrigje. Zij drilt ons de Pilatus-oefeningen met het grootst mogelijke plezier. Marrigje vertelde van naar artistieke dochter Anne. Die kan tekenen dat het een waar genoegen is. Ik stelde voor van haar ‘werken’ in Thuisbij een echte tentoonstelling met verklarende bijschriften te organiseren. Helena was meteen helemaal in. We moeten alleen de datum nog prikken.

Kokkin Erica was tot onze vreugde weer beter en aanwezig. Ze kookte weer heerlijk, alleen kan ik me na de maaltijd bij Tabak niet meer herinneren wat we aten.

Met Rob van Truus zocht ik de Jan Lievensstraat in Amsterdam. We hadden geen behoorlijke atlas in de buurt, maar via de agenda kwamen we er toch uit, onder andere omdat Rob ook een Amsterdammer is. Je hoeft hem alleen maar te zeggen dat de Jan Lievensstraat vlak bij de Van Woustraat is en hij weet meteen in welke buurt hij moet denken.

Toen we ongeveer klaar stonden voor het vertrek naar de familie Tabak, klopte Corry op de deur. Corry ken ik uit de tijd dat ik als inval-dirigent bij onze protestantse medechristenen mocht zwaaien. Mooie tijd, lieve mensen. En Corry was een trouw sopraantje. Heerlijke zangtijd. Ik hoop dat zij nog eens langs komt om over (kerk)muziek te praten. Kan ik misschien nog eens een of twee van mijn eigen liederen horen. Zoals gezegd, mooie tijd. Om te onthouden.