Vrijdag 11 januari 2019 bij Thuisbij

Dit is de dag na Sjinkie Knegt. Je kunt toch op een rare manier aan het eind van je loopbaan komen. Tenminste daar lijkt het op als ik de verhalen in de krant van vandaag geloven mag. Maar het was nauwelijks een verhaal deze morgen in Thuisbij. Kun je nagaan hoe beperkt de sportverhalen zijn.

Een ander verhaal is dat van het diner dat wij gisteravond genoten hebben in het restaurant van Geesterheem. Het was voor ons een proef, maar het is een geslaagde proef geweest. Het was een verrukkelijke maaltijd in een sfeervolle ambiance. Margreet heeft betaald en volgens haar portemonnee bleek het een alleszins betaalbare maaltijd.

Dat betaalbare was ook van toepassing op de maaltijd bij Thuisbij. Dat wisten we van te  voren. Maar duidelijker was de klasse van de maaltijd. We aten stamppot rauwe andijvie, maar dan volgens het zalige recept van onze eigen Frans. Het was bereid geworden door kok Frans zelf, met assistentie van de dames Helena en Erica. Je kon van tijd tot tijd een speld horen vallen. Wat Frans allemaal in de pan had gedaan weet ik niet, maar lekker was het. En dat kon je dus horen, bedoel ik.

Erica duwde mij heen en terug over de ongelijke Uitgeester straatstenen. Heen met een beetje regen, terug door een heuse regenbui. Maar de bui telde nauwelijks mee bij de gedachte aan het goddelijke eten. Tjonge, wat kun je groene andijvie lekker maken met onder andere een appel en een ei en wat rauwe andijvie. De rest moet ik Frans nog een keer vragen. Het was in ieder geval tekenend dat mijn buurvrouw die er echt niet om bekend staat dat zij haar bordje vlotjes leeg peuzelt, dit keer ongelogen twee keer opschepte. Dit tot oprechte verbazing van haar tafelgenoten aan het Regthuisplein.

Eenmaal thuis gereden door Erica klonken de waarderende woorden luide nog na door de eetkamer. Ik deed mijn gewoonlijke poging tot middagslaap, die even gewoonlijk mislukte. Wat gelukkig niet mislukte was het dagboek. Ik hoop dat mijn verhaal u boeide. Ik ga nog even schaatsen kijken en dan naar ons vaste eet-adres op vrijdag bij de familie Tabak in Beverwijk.